وظیفه خدمتگزاری به دانش آموزان دو نوع می باشد :
الف ) خدمت آموزش
ب) خدمت پرورشی ( اعتقادی ، مذهبی ، فرهنگی و ..........)
از نظر من پرورش ، رکن اساسی خدمتگزاری یک معلم به جامعه تلقی می گردد . بهترین الگوی پرورش ، خود معلمین می باشند که می توانند نهال دانش آموزان را بارور سازند .
در خدمتگزاری به دانش آموزان باید جوانب زیر را در نظر گرفت :
دانش آموزان کشورمان با تلاش و پشتکار می توانند مراتب علمی را طی کننند تا بتوانند در آینده یکی از خدمت گزاران این مرز و بوم باشند. که با این عمل هم قدردان خانواده و هم قدردان کشورشان می شوند.
خانواده به خاطر زحمات ، هزینه و پشتیبانی که در طی تحصیل از فرزندان خود به عمل می آورند و کشور به خاطر امکانات تحصیلی اعم از مدرسه ، معلم ، زمینه های علمی و... که در اختیار دانش آموز گذاشته می باشد. در واقع زحمات خانواده و کشور راه را برای پیشرفت دانش آموز هموار کرده تا بتواند از لحاظ علمی بارور شده و اینجاست که فرد که به مرحله ای از علم رسیده باید خدمت رسانی خود را آغاز کرده و برای خود ، خانواده و کشور مفید و افتخار آفرین باشد که امثال این افراد جوانان ما هستند که در عرصه علم در سطح جهانی می درخشند و افتخار می آفرینند. و این جوانان که در این مرحله هستند در واقع دانش آموز گذشته و خدمت گزار آینده می باشند.
خدمت کردن و خدمت گزاری به مردم خدمت به خداست. اگر خدا را دوست داری بندگان خدا را خدمت گزار باش و بدان که اگر بنده ای را شاد کنی هزار بار بهتر از آن است که شب و روز به ورد و ذکر مشغول باشی.
مومن در بینش و نگرش قرآنی کسی است که به همه آفریده ها به عنوان موجودات مستحق خدمت می نگرد و اگر دست به دعا و نیایش برداشت از خداوند می خواهد که هر گرسنه ای از انسان و غیر انسان و یا کافر و مومن سیر کند و هر بی پوشاکی را بپوشاند و هر بینوایی را نوا و هر بی پناهی را پناه و هر اسیری را آزاد سازد.